środa, 26 lutego 2014

Rodzaje diet odchudzających

Odchudzanie jest pojęciem szerszym niż dieta. To wszelkie metody, które pozwalają nam zrzucić zbędne kilogramy i cieszyć się piękną sylwetką o jakiej zawsze marzyliśmy. Oczywiście, najpopularniejszym sposobem odchudzania są właśnie diety. Jednak, wraz ze zmianą sposobu odżywiania, warto też zacząć stopniowo zmienić styl życia – zwiększyć aktywność fizyczną, spędzać więcej czasu na świeżym powietrzu, pić dużo wody mineralnej, unikać używek. Efekty mogą nas pozytywnie zaskoczyć – nie tylko zrzucimy zbędny tłuszczyk, lecz także staniemy się bardziej pewni siebie i zaakceptujemy swój wygląd, a to może się przełożyć na sukcesy w życiu prywatnym i zawodowym. Podsumowując, odchudzanie i diety, chociaż mają na celu głównie pozbycie się nadwagi, przynoszą także dodatkowe, znacznie ważniejsze niż poprawa wyglądu (choć z tego wynikające) korzyści.

Szczupłe ciało bez grama tłuszczu jest marzeniem niemal każdej osoby. W dzisiejszych czasach panuje kult idealnej figury – dzięki odpowiedniemu wyglądowi można m.in. zdobyć łatwiej pracę, poznać nowe osoby, znaleźć partnera. Odchudzanie i posiadanie szczupłej sylwetki dla jednych jest koniecznością (np. modelki, aktorzy, sportowcy), dla innych zaś drogą do dobrego samopoczucia i samoakceptacji (np. nastolatki). Czy warto się odchudzać i jakie metody są najbardziej skuteczne – zapraszamy do zapoznania się z naszym przewodnikiem po najbardziej popularnych dietach.

Głodówka

Należy podkreślić, iż szczególnie groźną dla zdrowia metodą odchudzania jest głodówka. Głodówka powoduje znaczny ubytek masy ciała w trakcie jej stosowania. Jest to wynikiem wzrostu stężenia związków ketonowych w organizmie, co przyczynia się do całkowitego braku apetytu. Podczas stosowania głodówki dochodzi do wielu zaburzeń w funkcjonowaniu narządów, takich jak serce, wątroba, nerki i jelita, a także do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególnie niebezpieczny jest niedobór magnezu, potasu i sodu. Szybka redukcja masy ciała jest efektem nie tylko ubytku tłuszczowej masy ciała, ale również wiąże się z tym ubytek wody z organizmu i ubytek beztłuszczowej masy ciała. Uzyskane efekty odchudzania są zatem fałszywe. Głodówka może skończyć się zgonem.

Diety niskoenergetyczne


Dieta niskoenergetyczna jest dietą przeznaczoną dla osób z nadwagą i współistniejącymi zaburzeniami przemiany węglowodanów i/lub lipidów, nadciśnieniem, chorobami serca, przerostem lewej komory serca oraz dla osób z otyłością. Deficyt energetyczny tej diety może sięgać w skrajnych przypadkach nawet do 1000 kcal. Dieta ubogoenergetyczna charakteryzuje się również dużą zawartością błonnika pokarmowego, małą zawartością tłuszczów nasyconych oraz cukrów szybkowchłaniających się takich jak glukoza lub fruktoza.
Dieta niskoenergetyczna – jest odmianą diety bogatej w błonnik pokarmowy z reguły pokrywającej zapotrzebowanie na wszystkie składniki odżywcze (białko, tłuszcz w tym NNKT, węglowodany, składniki mineralne i witaminy). W diecie tej występuje jednoczesna redukcja ilości energii wywołującej ujemny bilans energetyczny pokrywany przez organizm z własnych rezerw tłuszczowych. Zadaniem diety jest trwałe zmniejszenie masy ciała u osób z nadwagą i otyłością, normalizacja wskaźników lipidowych i glikemii, zapobieganie powikłaniom otyłości i niedoprowadzenie do efektu jo-jo oraz niedoborów składników mineralnych.

Diety bardzo niskoenergetyczne


Diety bardzo niskokaloryczne mogą być jedną z opcji terapeutycznych czy etapów w leczeniu otyłości. Jednak wdrożenie takiego postępowania powinno się odbywać pod kontrolą i na zlecenie lekarza. Wyłączne stosowanie tej opcji terapeutycznej powinno trwać krótko i mieć miejsce w sytuacjach konieczności uzyskania szybkiej redukcji masy ciała, na przykład przed zabiegiem operacyjnym lub w celu zwiększenia motywacji pacjenta. Podobnie jak w przypadku każdego innego leczenia dietetycznego, w celu zmniejszenia ubytku beztłuszczowej masy ciała konieczne jest równoczesne zwiększenie aktywności fizycznej. Ponadto zastosowaniu tej opcji terapeutycznej muszą towarzyszyć edukacja dietetyczna i uświadomienie pacjentowi, że jest to tylko jeden z elementów pomocnych w terapii i dokonaniu trwałych zmian w sposobie żywienia.
Produkty VLCD (very-low-caloric-diet) mogą stanowić uzupełnienie diety niskokalorycznej, ułatwiając realizację zaleceń dotyczących regularności spożywania posiłków lub zastępując spożycie słodyczy (koktajle o słodkim smaku).


Diety o niskim indeksie glikemicznym


Badania naukowe nad skutecznością diet odchudzających pokazują, że dieta oparta na niskich indeksach glikemicznych (bez wyliczania kaloryczności diety) powoduje obniżenie tkanki tłuszczowej w organizmie oraz zmniejszenie obwodu talii. Natomiast w badaniach na zwierzętach zauważono zmniejszenie rozmiarów komórek tłuszczowych oraz zmniejszone tempo odkładania się tkanki tłuszczowej.
Posiłki o niższych indeksach glikemicznych sprzyjają dłuższemu utrzymaniu uczucia sytości i mniejszemu spożyciu podczas następnych posiłków (brak efektu wilczego głodu).
U osób stosujących dietę opartą na indeksach glikemicznych nie zauważono efektu ubocznego diet
redukcyjnych jakim jest spadek spoczynkowej przemiany materii.
W związku z tym, że dieta oparta na indeksach glikemicznych umożliwia jedzenie bez większego ograniczania kalorii jest dobrze tolerowana przez pacjentów. Szanse na osiągnięcie sukcesu wzrastają, gdyż dieta nie zostaje szybko porzucona (jak to bywa w przypadku diet niskoenergetycznych). Ograniczenie kalorii odbywa się niejako samoistnie – produkty o niskich indeksach glikemicznych zwykle są mniej kaloryczne, zjadamy ich mniej – dają
większe uczucie sytości.

Dieta białkowo-tłuszczowa

Dieta białkowo-tłuszczowa (zwana także dietą niskowęglowodanową, optymalną, kosmonautów, lotników, Atkinsa) charakteryzuje się wysoką zawartością tłuszczu (50–60% ogółu energii) i białka (20–30% energii) oraz niską zawartością węglowodanów (20–50 g dziennie). Dieta o takim składzie jest uboga w błonnik pokarmowy oraz witaminy (zwłaszcza z grupy B oraz witaminy antyoksydacyjne), składniki mineralne (potas, wapń, magnez) oraz flawonoidy. Jednocześnie zawiera dużo tłuszczu, zwłaszcza pochodzenia zwierzęcego oraz cholesterolu pokarmowego, a także retinolu i żelaza. Przewlekłe stosowanie takiej diety może, poza toksycznością ketozy, niekorzystnie wpływać na czynniki ryzyka miażdżycy (np. zwiększać stężenie cholesterolu w surowicy), a także zwiększać ryzyko chorób wątroby bądź kamicy nerkowej na skutek ubytku wapnia z kości.
Zainteresowanie dietą niskowęglowodanową spowodowane było m.in. większym zmniejszeniem masy ciała i poprawą wskaźników metabolicznych w porównaniu z dietą niskotłuszczową. Należy jednakże podkreślić, iż różnice te obserwowano w pierwszych 6 miesiącach terapii, natomiast po 12 miesiącach różnice dotyczące zmian w masie ciała nie były istotne. Ponadto obserwowano narastanie wskaźników aterogenności, takich jak stężenie cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL, homocysteiny, fibryno­genu, Lp(a). W świetle tych danych długotrwałe stosowanie diety niskowęglowodanowej nie jest rekomendowane ze względu na możliwość miażdżycorodnego działania.
Ostatnio publikowane badania naukowców greckich wskazują, iż przewlekłe stosowanie diety niskowęglowodanowej i wysokobiałkowej łączy się ze zwiększonym o 22% ryzykiem zgonu ogółem. Również badania autorów szwedzkich przeprowadzone metodą ankietową wśród 42 237 kobiet w wieku 30–49 lat (obserwacja 12-letnia) wskazują, iż spożycie diety niskowęglowodanowej wysokobiałkowej łączyło się z umieralnością większą o 11%. Ten wzrost był spowodowany wzrostem zgonów sercowo-naczyniowych o 37%. W badaniach tych spożycie energii z węglowodanów mieściło się w zakresie od 72% (10. centyl) do 32,4% (90. centyl) i dla białka odpowiednio 10,4% i 23%. Z kolei inni autorzy na podstawie rocznych obserwacji przeprowadzonych wśród 322 osób otyłych sugerują, że diety niskowęglowodanowa i śródziemnomorska mogą być alternatywne dla diety niskotłuszczowej. W świetle tych rozbieżnych wyników badań i opinii niezbędne są dalsze wieloletnie obserwacje pozwalające ocenić skuteczność i bezpieczeństwo tej diety.

Diety rozdzielne

Doktor William Howard Hay opracował odchudzającą dietę, której główne zalecenia dotyczą niełączenia w jednym posiłku produktów białkowych i węglowodanowych a także nieprzekraczania dziennej dawki 1000 kalorii. Zgodnie z opiniami specjalistów, ten program żywieniowy jest odpowiednio zbilansowany, więc nie istnieją większe przeciwwskazania zdrowotne ku jego stosowaniu. Zachęcamy do zapoznania się z podstawowymi informacjami na temat diety doktora Haya.
Amerykański lekarz podzielił produkty na trzy podstawowe grupy: węglowodanowe, białkowe i neutralne. Jak już wiemy, pierwszych dwóch nie należy łączyć, ostatnie zaś można jeść ze wszystkimi innymi. William Hay stworzył dietę, która opiera się na spożyciu w ciągu dnia jednego posiłku węglowodanowego, jednego białkowego i jednego składającego się jedynie z warzyw lub owoców. Chociaż metoda nie jest mocno restrykcyjna, istnieje kilka produktów, które należy wyeliminować z menu, a jest to cukier, kawa, napoje gazowane, mocna herbata, alkohol, białe pieczywo, czerwone mięso, wędliny, ciasta i ciasteczka oraz jedzenie typu fast food. Należy jeść często, lecz w niewielkich ilościach, pamiętając o piciu między posiłkami, a nie w ich trakcie.





Piśmiennictwo:
Kwartalnik FoodForum
Internet. www.poradnikzdrowie.pl

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

Tu mnie znajdziesz

mytastepl.com FlyB - Kulinaria Znajdź przepis kulinarny - Katalog Smaków Mikser Kulinarny - przepisy kulinarne i wyszukiwarka przepisów Przepisy Kulinarne z najlepszych kulinarnych blogów
TOP